Pray for humanity

Mijn plan was om het over rennen met depressie te hebben. Maar sinds gister de aanslagen zijn geweest in Brussel, wil ik het graag daarover hebben. Ik was gister onderweg naar de 2e trainingsdag op mijn nieuwe werk, dus werd zelfs vol entousiasme een uur eerder wakker dan gepland. “Hallo?! het is geen kerst ofzo”, dacht ik nog. Maar ik was ready for a new day! Je kent dat super hyped gevoel vast ook wel.

 

Terreur aanslag Belgie

Maar toen ik op Station Lelylaan stond, en mijn trein zo een kwartier vertraging had (ik heb echt een pesthekel aan treinen by the way) vroeg ik me al af wat er toch aan de hand was. Anneloes appte mij toen en zei dat er een aanslag was geweest op het vliegveld van Brussel. Later bleek dat het ook op een station was. In de trein naar werk maakte ik me vooral druk om dat ik niet te laat was voor mijn tweede dag, tot ik de liveblog van nu.nl opende en zag wat er echt allemaal speelde.

1904650754-c83bae5b

Veiligheid

Op werk hing er ook al een bepaald sfeertje, veel mensen waren al te laat. Je voelde dat er iets niet oke was. Ik en mijn collega’s hielden elkaar up-to-date van de laatste berichten. Toen ik hoorde dat er op Hoofddorp station ook een dreiging was voelde ik al een paniekaanval opkomen. Ik zag een foto van mensen die onder schot gehouden werden door politie mensen met grote geweren. Nu kwam het wel heeeel erg dichtbij.  Mijn werk is recht tegenover het station en ik zag allemaal politie, marechaussee, brandweer. Het duurde dan ook niet lang voor onze afdeling werd ontruimd.

What’s going on?

Het viel gelukkig in de lunchpauze, en food always gets my mind of things. Maar ik vroeg me toch af waarom onze afdeling nou werd ontruimd? Ik dacht dat het te maken zou hebben met wat er op het station aan de hand was. Na de lunch zijn we weer terug aan het werk gegaan. Maar ik ga heel eerlijk zijn, ik ben echt een bangerik, helemaal voor dit soort dreiging. Mijn hart zit dan al in mijn keel, mijn lichaam voelt alsof ik in staat van paraatheid moet staan en let op alles wat er in mijn omgeving gebeurt. Ik voelde me gewoon echt niet oke. Dus toen ik doorhad dat er mensen met gele BHV jasjes rondliepen en mensen op andere afdelingen hun computer uit deden, was voor mij een teken om daar snel weg te gaan.

Iedereen naar buiten

Alle 1000 werknemers moesten uit het gebouw, want wat bleek, er was een bommelding. BOMMELDING? en je moet nagaan dat dit mijn 2e dag daar was. I was freaking out!! We stonden met alle 1000 man voor het gebouw op een parkeerterrein, er waren ineens mensen met camera’s die verslag deden. Iedereen keek om zich heen en kreeg geen informatie hoe nu verder. De angst zat hoog bij mij en besloot toen ook mijn toughsquad member Anneloes te bellen. In dit soort situaties zegt mijn lichaam gewoon: “Jahmilla get out of there” en ik was dan ook heel blij dat Anneloes mij kwam halen met de auto. Van de stress moest ik gewoon huilen, ik was zo geschrokken. Wat doen we elkaar toch allemaal aan? Make love, not war. Praat met elkaar in plaats van te moorden. Yesterday was a bad day for humanity.

917527_633741053446172_336664731_n

Na wat frietjes van de Mac, een paar glazen wijn, flinke tranen en een dikke knuffel was ik weer een beetje van de schrik bekomen. Hoe hebben jullie gister ervaren? Kennen jullie mensen die in Brussel waren? Zit bij jullie de schrik er ook goed in nu het weer zo dichtbij huis is?

———
Squad Out.peace

 


Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

INSTAGRAM
KNOW US BETTER