Vandaag het eerste stuk van nieuwe Tough Squad schrijver Lateesha!

Mooi zijn, of moet ik zeggen: mooi gevonden worden. Niet iedereen zal het toegeven, maar dat is toch waar vrijwel ieder meisje waarde aan hecht. Niet naar de Victoria’s Secret Fashion Show willen kijken, omdat je er alleen maar depressief van wordt. We hebben allemaal een beeld in ons hoofd van het perfecte, hedendaagse vrouwenlichaam en niet iedereen voldoet daaraan. Sterker nog, bijna niemand voldoet aan dit beeld. Maar in een wereld waarin mensen de zeldzame dingen in het leven graag willen hebben omdat niemand anders ze heeft, en dat maar al te graag in andere mensen hun gezicht wrijven, hoor je de zeldzame verhalen een stuk vaker dan de ‘normale’. Ook in de modellenwereld werkt dit zo.

Model zijn is geweldig

Er is één beeld. Een zeldzaam beeld van perfectie waaraan maar zeer weinig meiden voldoen. Als je zo’n meisje bent dat tot de weinige uitverkorenen behoort en succesvol wordt, dan is het natuurlijk geweldig om daarover te vertellen. Maar dat moet het natuurlijk ook wel blijven. Leuk. Je bevindt je in een geweldige en zeer gewilde positie waar je geen negatief woord over mag zeggen, tenzij je graag je baan wilt verliezen of uitgescholden wilt worden op Twitter. Zo ontstaat er ook bij het publiek een beeld, het beeld dat model zijn alleen maar geweldig is. De mooiste en duurste kleren aan, bekende mensen leren kennen en natuurlijk de bekendheid. Maar iedere baan, ook de baan van je dromen, komt met nadelen.

OTVhOWFlYzY2ZiMvRUZoUE5PNWVRVVdXOE1Nc0x2b2dzNU5VT3ZvPS8xOTEweDEwMDAvc21hcnQvaHR0cHM6Ly9zMy5hbWF6b25hd3MuY29tL3BvbGljeW1pYy1pbWFnZXMvd2

Niet standaard, wel in the spotlight

Dit is de mooie kant van het verhaal, de kant van de meiden die het wel redden. Die wel kunnen leven van het geld dat ze verdienen met modellenwerk. Dan heb je nog de andere kant, de kant van de meisjes die niet voldoen aan het perfecte beeld van de modewereld, maar daar schijt aan hebben en er gewoon vol voor gaan. De meiden die sterk genoeg zijn om ondanks alle kritiek, alle afwijzingen en alle zure gezichten nog steeds in de spiegel te kijken en te zeggen: ik zie er fantastisch uit, ik verdien dit en blijf doorgaan totdat ik mijn doel, mijn droom bereikt hebt. Ik ben blij dat de eerste stap voor dit soort meiden is gezet. Modellen als Robyn Lawley, Winnie Harlow en Jamie Brewer wijken af van het standaard schoonheidsideaal in de mode-industrie, maar weten zichzelf toch in het spotlicht te krijgen.

Eén model maakt nog geen diversiteit

Maar ook dat zijn alleen de succesverhalen. De hel waar deze meiden doorheen moesten en waarin ze nog steeds, met heel veel andere meiden, zitten, wordt zwaar onderbelicht. De harde realiteit amper verteld. Eén wereldwijd bekend plus-size model en een paar donkere modellen, omdat je anders weer gezeur krijgt over discriminatie als groot merk, zijn bij lange na niet genoeg om het heersende ideaalbeeld van schoonheid van de troon te stoten.

winnieharlow

We zijn er nog lang niet en de babystappen die we nemen zijn, ja inderdaad, stappen vooruit. Maar het is al 2016 en als we in dit tempo, met zo weinig merken die met een open mindset werken en die graag een risico willen nemen, doorgaan, dan komen we er nooit. Hard werken en het geloof hebben dat we iets kunnen veranderen, dat levert resultaat. Niets geven om wat er door de media wordt gezegd of door de directors van fashion-merken en jury’s, maar er gewoon voor gaan omdat het is wat je wil.

Dat is de kant waar ik bij hoor en de kant waar ik ook graag bij wil horen. En ik hoop dat die kant ooit zo groot wordt dat ‘dat ene perfecte beeld’ verdwijnt. Omdat we met zoveel verschillende typen meisjes zijn dat het perfecte beeld geen kans meer krijgt om te bestaan.

———
Squad Out.
peace