De kunst van Angélica Dass

Je kan niet om huidskleur heen – wat eigenlijk vreemd is, want wat zegt de hoeveelheid melanine in je huid nou eigenlijk over wat voor soort mens je bent? Toch is de realiteit dat de kleur van je huid bepaalt hoe je benaderd wordt, wat je kansen zijn in het leven, in hoeverre je te maken krijgt met discriminatie of geweld. Denk aan de historische overwinning van de Amerikaanse Simone Manuel toen ze afgelopen week als eerste zwarte vrouw een Olympische medaille won als zwemster. Ze werd tweede op de 50 meter freestyle, en heeft inmiddels ook een gouden medaille veroverd op de 4x100m estafette.

Op het eerste gezicht een overwinning die niet bijzonderder is dan die van haar collega-zwemsters, tot je je bedenkt dat het zwarte Amerikanen in de jaren 60 nog verboden werd om in openbare zwembaden te zwemmen. De lijst aan zwembaden die direct leeggepompt werden omdat een niet-blank persoon zijn of haar teen erin gedipt had is lang. Zelfs anderszins gevierde celebrities mochten niet in de buurt komen van het water waar blanke mensen in zwommen. Ze zouden het maar vervuilen met hun donkere huid.

Demonstranten in het zwembad van de Monson Motor Lodge in St. Augustine, Florida, schreeuwen wanneer motel manager James Brock zuur over ze heen giet om ze uit het zwembad te krijgen op 18 juni 1964.

Demonstranten in het zwembad van de Monson Motor Lodge in St. Augustine, Florida, schreeuwen wanneer motel manager James Brock zuur over ze heen giet om ze uit het zwembad te krijgen op 18 juni 1964.

De schoonheid van huid in elke kleur

We still live in a world where the color of your skin not only gives a first impression, but a lasting one that remains.

Op het gebied van zwemmen zijn we inmiddels misschien verder gekomen, maar huidskleur speelt nog steeds op veel manieren een grote rol in onze huidige samenleving. En helaas doorgaans geen positieve. Angélica Dass (geboren in Rio de Janeiro in 1979) begon daarom een fotoserie over de schoonheid van huidskleuren. Andere series van Angélica gaan over Malinese vrouwen en hun vlucht naar Spanje (Vecinas), over haar en identiteit (Desenredo), of haar oma (Kilda).

I understand photography as a dialogue from personal to global; like a game in which the personal and social codes are put at stake to be reinvented, a continuous flow between the photographer and the photographed, a bridge between masks and identities. For this reason, I  raises my work as a tool of exploration, questioning and searching for identity, for each own and others.

humanae

De serie Humanae, heeft als doel om een inventarisatie te maken van alle tinten huid die er bestaan. Het project heet dan ook toepasselijk ‘in progress’; volgens Dass zou het pas afgerond zijn als de volledige mensheid gefotografeerd zou zijn. Haar project is een tegenhanger van de ouderwetse inventarisaties van huidskleur en ‘ras’ uit de 19e eeuw. Toentertijd werden foto’s gebruikt om wettelijke, medische, administratieve of antropologische scheidingen te maken tussen verschillende bevolkingsgroepen, specifiek om de sociale controle van macht te behouden of te versterken. Eén van de bekendste daarvan zijn de portretten van Alphonse Bertillon, die bijvoorbeeld gebruikt werden om fysieke kenmerken van criminelen te ontcijferen (en vervolgens vooral om mensen op te pakken op basis van hun fysieke kenmerken).

Angélica Dass op TED

Angélica Dass sprak over deze nieuwe serie in een TED talk, die je hieronder kunt bekijken – alleen al de beschrijvingen van de huidskleuren van haar familieleden in het begin van haar talk is het waard om het filmpje te checken:

———
Squad Out.
peace


RELATED POST

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

INSTAGRAM
KNOW US BETTER