Run Baby Run // Tough Squad Review

Al een tijdje stond Run Baby Run op mijn to-read lijstje. Ik was (ben) alle boeken in het kaliber van Fajah Lourens’ Killerbody, Annemerel de Jongh’s Live, Love, Run en Ellen Hoog’s In perfecte conditie een beetje zat. Ja ok, je bent slank en mooi en je kan goed sporten. Misschien heb je ook een populaire blog. Dat betekent niet meteen dat je ook een expert bent of interessante boeken schrijft, ook al denkt je marketing team van wel. /rant

Maar toen Run Baby Run afgelopen voorjaar uitkwam zag ik al dat het net even wat anders was, en daar was ik dus wel benieuwd naar. Sowieso kende ik Nydia vaagjes uit de hardloopwereld (lees: we hebben elkaar al vaak genoeg gedag gezegd op events, maar nooit echt lang een 1-op-1 gesprek gevoerd, en zijn Facebook vrienden) en leek ze me een awesome vrouw. Nadat ik al 100x vergeten was om het boek aan te schaffen, kwam Nydia bij de crossfit clinic van Anita waar we vorige maand waren op de proppen met een exemplaar voor Jahmilla en mij. Dat moest meteen gesigneerd worden (“Voor de tofste squad”, aww yeah) en ging na thuiskomst bovenop mijn stapel met nog te lezen boeken.

screen-shot-2016-12-08-at-14-27-28

Nydia vs. Hans

Run Baby Run draait om de weddenschap tussen twee lopers: Nydia van Voorthuizen (26) en Hans Nijenhuis (53). Twee stijlen, twee levens en één wedstrijd: de marathon van Berlijn. Nydia werkt bij de Coffee Company en traint zoals ze leeft: grillig, good looking, gezellig. Hans is van de generatie lopers die zich – net iets te oud – alsnog in van die mouwloze hemdjes steekt. Waarschijnlijk omdat het een seconde of 30 tijdwinst zou kunnen opleveren en dus een personal record. Snelheid is namelijk een ding bij deze types. Trainen met horloge en hartslagmeter en dan alles achteraf grondig bestuderen.

Run Baby Run is geschreven in de vorm van dagboek-stukken en Whatsapp gesprekken tussen Nydia en Hans. Voor elke lezer zullen er genoeg herkenningspunten in het boek zitten; hardlopen inplannen tussen een druk gezinsleven, of hardlopen met iets teveel vodka op de avond ervoor. Hardlopen op goddeloze snelheiden van minder dan 4.00 minuten per kilometer, of hardlopen met groep vrienden die de training afwisselen met feestjes, speciaalbiertjes en lekker eten (en dan toch nog tering snel lopen). En dan natuurlijk de grote vraag: halen Hans en Nydia allebei Berlijn, en wie wint de weddenschap?

Herkenbaar

Het boek wisselt dus af tussen Hans en Nydia; zonder dat het een onoverzichtelijk verhaal wordt overigens. De stukken van Hans waren voor mij een inkijkje in een hardloopwereld waar ik me zelf niet in begeef – en sowieso in een levensfase waarin ik me nog niet bevind. De rol van hardlopen in het verwerken van heftige gebeurtenissen herkende ik dan weer wel (is hardlopen op zo’n moment überhaupt nog belangrijk? of juist?). Zoals op de cover staat: “Soms is hardlopen het enige dat je op de been houdt!” True.

Maar vooral de weg van Nydia naar Berlijn was voor mij vreemd herkenbaar. Ok, ik ben blijven steken bij de halve marathon en heb die 42km (nog!) nooit gehaald, maar verder kwam me toch wel erg veel bekend voor: de zoektocht naar een goede sport bh, het wel of niet lopen als je ongesteld bent, hardlopen in Amsterdam, het blijven eten op een marathonschema als je al tijden niet meer getraind hebt en zo ca. 10kg aankomen, de frustratie met het bijhouden van calorieën, en ga zo maar door. Niet in de laatste plaats de burn-out en alle goede adviezen van mensen die er niets vanaf weten die daarmee gepaard gaan 🙂 Over die burn-out schreef Nydia trouwens ook een stuk in NRC dat het waard is om te lezen:

Eenmaal de juiste cadans gevonden kwam de rust. Alleen die repeterende beweging waar ik zo bekend mee was en het luisteren naar mijn ademhaling. Al zou je willen piekeren, je hoofd loopt automatisch leeg. Tijdens zo’n loopje zag ik opeens de zon weer. Ik maakte mij dan geen zorgen over mijn werk of wat anderen van mij vonden. Maakte mij geen zorgen over staren naar een muur en de vraag of ik ooit nog de oude Nydia zou worden. Niet over verwachtingen die ik misschien niet waar zou kunnen maken. Niet over hoe het nou toch verder moest met mij. (lees dit stuk verder)

The verdict

Run Baby Run telt een impressive 319 pagina’s, maar leest makkelijk genoeg weg om het in één of twee dagen uit te lezen. Of je nou zelf wel of (nog) niet een marathon op je hardloop-repertoire hebt staan, dit boek is een aanrader. Ja, ook voor mensen die zo’n beetje alle vakliteratuur al verslonden hebben. En ook voor mensen die nog niet zo lang of fanatiek lopen. Misschien juist omdat het boek zich niet voordoet als een gids, maar meer als een dagboek (mét hier en daar toch goede tips), vol met leuke illustraties. En let’s face it, je wil na een paar pagina’s al weten hoe het afloopt met die weddenschap… Ga het kopen!

Run Baby Run (ISBN: 9789401605373) is uitgegeven door Xander Uitgevers en kost EUR 19.99.

———
Squad Out.
peace


RELATED POST

  1. […] Run Baby Run // Tough Squad Review […]

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

INSTAGRAM
KNOW US BETTER